Tagatose (E963) is een extensieve zoetstof van natuurlijke oorsprong die in 1926 werd ontdekt. Het wordt in kleine hoeveelheden in zuivelproducten gevonden, waar het een onderdeel is van de melksuiker (lactose). Tagatose ontstaat door een reactie van enzymatische hydrolyse van melksuiker, wat wordt gevolgd door isomerisatie, waarbij de suiker uiteenvalt in glucose en galactose. Galactose wordt door isomerisatie onder toevoeging van calciumhydroxide omgezet in D-tagatose, ofwel tagatose.

Tagatose heeft in vergelijking met suiker een iets mindere zoetkracht. Dit komt neer op 0,90-0,95 keer de zoetkracht van suiker. Daarentegen heeft het wel een veel lagere caloriewaarde van 1,5 kcal per gram. Dit komt doordat slechts 20% van de tagatose wordt opgenomen en gemetaboliseerd. Het zorgt daarbij niet tot een verhoging van de bloedsuikerspiegel en insulinerespons, wat het geschikt maakt voor diabetici.

Tagatose kan zowel warm als koud in producten worden verwerkt, waarbij het bij warme bereidingen sneller karamelliseert dan suiker. De textuur en de smaak liggen daarbij dicht in de buurt bij de eigenschappen die suiker heeft. Het wordt gecombineerd met andere zoetstoffen, om de suikerachtige smaak over te brengen bij zoetstoffen die dit in mindere mate hebben.