Saucijzenbroodjes zijn broodjes van korstdeeg met een rolletje gehakt als vulling, wat zowel warm als koud wordt gegeten. Onbekend is wanneer de saucijzenbroodjes precies zijn ontstaan, maar het omhullen van vlees om dit langer houdbaar te maken, werd al toegepast in de Griekse en Romeinse tijd. Saucijzenbroodjes zoals deze tegenwoordig bekend zijn, lijken in het begin van de 19e eeuw in Frankrijk te zijn ontstaan. Het is vooral populair in Nederland, Engeland en Australië.

In Nederland komt het saucijzenbroodje al voor in kookboeken van 1893. Zowel het duurdere korstdeeg als een luxe vulling (bijvoorbeeld kalfsgehakt, truffel en ansjovispasta), zorgden ervoor dat het werd gebruikt als luxe product om bij feesten, diners en buffetten te serveren. Later is het worstenbroodje als goedkopere tegenhanger erbij gekomen. Voor zowel worstenbroodjes als saucijzenbroodjes kan dezelfde vleesvulling worden gebruikt, waarbij gevarieerd kan worden in de soorten gehakt en kruiden.

Saucijzenbroodjes mogen ongekoeld worden bewaard voor maximaal 12 uur, wanneer het product een kerntemperatuur heeft bij het verlaten van de oven 90°C. Het kan 2 dagen gekoeld worden bewaard, maar is vers lekkerder in verband met het krokante korstdeeg.