Hernhutters zijn hoge zandkoekjes die hun naam danken aan het uit Duitsland afkomstige Evangelische Broedergemeente genaamd Hernhutters. Deze gemeenschap vestigde zich in 1734 in Nederland, in de buurt van IJsselstein. Ze hadden tal van bedrijven die onder hun toezicht vielen, waaronder een Broederbakkerij die van 1749 tot 1962 in Zeist te vinden was. De eerste bakker was een Duitser genaamd Carl Schütz, waarna hij zes opvolgers kende en de laatste bakker ook Schütz heette. Uiteindelijk is het werk in 1929 overgenomen door een niet-Hernhutter, die wel werkzaam was volgens de tradities van de Broeders.

De zanddeegkoekjes bevatten naast Zeeuwse bloem, vetstof, basterdsuiker, ei en bakpoeder, ook citroenrasp en oranjesnippers voor de smaak. Het deeg wordt bereid als een zetdeeg. Voor de vormpjes wordt gebruik gemaakt van kleine, ronde kartelvormen, waarin het deeg wordt gefonceerd. Naast het eten als koekje, kunnen de hernhutters ook als zandtaartje worden verkocht. Ze zijn hierbij vergelijkbaar houdbaar als andere ongevulde zanddeegkoekjes, mits ze op de juiste manier worden bewaard.


Gerelateerde onderwerpen

Niet gevonden wat je zocht?

Laat het ons weten en we schrijven zo snel mogelijk een artikel over jouw vraag.

Stel je vraag