Panna cotta is een dessert dat afkomstig is uit Italië. De naam betekent letterlijk gekookte room, wat verwijst naar de manier waarop panna cotta wordt bereid. Over de herkomst is weinig bekend. Wel is bekend dat het waarschijnlijk in het begin van de 20e eeuw is ontstaan. Het gerecht wordt pas sinds 1960 in kookboeken vermeld. Er wordt gespeculeerd dat het in de Noord-Italiaanse regio Piëmont is ontstaan.

Dit dessert wordt gemaakt van room, melk, suiker en gelatine. Vaak wordt er vanille aan toegevoegd als smaakstof. Het wordt vaak geserveerd met een saus van bessen, chocolade of karamel. Behalve een vanillesmaak worden tegenwoordig ook andere smaken en sauzen bij de panna cotta gebruikt. Kenmerkend voor de panna cotta is dat deze precies genoeg is opgesteven en bij het lossen er plomp uitziet en wiebelt bij beweging. Het gebruik van te veel gelatine zorgt voor een te stijve textuur en mindere eetervaring. Panna cotta kan na bereiding twee tot drie dagen gekoeld worden bewaard. Hierna zal de room minder gaan smaken, maar ook de gelatine zijn werking verliezen waardoor het product terugloopt.