Tragacanth of tragacanthgom is een natuurlijke gom, afkomstig is uit de boomstam van de Astragalus gummifer, die groeit in Iran, Syrië en Turkije. De gom komt vrij wanneer de schors van de boom beschadigd raakt. Van nature gebeurd dit door het barsten van de schors. Tegenwoordig wordt de boom verwond door er een strook bast af te snijden en de gom die vrijkomt te verzamelen.

Tragacanth is een van de oudste natuurlijke emulgatoren en wordt verder ook gebruikt als verdikkingsmiddel, stabilisator en bindmiddel. Op etiketten kan het worden vermeld als E413. In vergelijking met andere gommen, zoals Arabische gom, heeft tragacanth een twee keer zo sterke bindkracht.

Tragacanth zwelt in koud water op en lost hierbij maar ten dele op, wat resulteert in een zeer visceuze oplossing. De maximale viscositeit wordt bereikt na 24 uur of bij verhitting van 50°C na 2 uur. Het is stabiel in een zuur milieu tot pH-waarde 2, maar werkt het beste bij pH-waarde 5. Het voorkomt uitkristalliseren van suiker, wat het geschikt maakt voor gebruik in bonbons, snoep en waterijssoorten.